Bayrampaşa Halk Eğitimi Merkezi

Temel Öğrenme Gereksinmelerinin Karşılanması İçin Hareket Çerçevesi

5. Ara hedeflerin, ulusal ve daha dar kapsamlı eğitim planları içindeki belirli noktalar biçiminde formüle edilmesi yararlı olur. Bu noktalar genellikle (i) uygun bir zaman çerçevesi içindeki nihai verimin özelliklerinden yola çıkarak beklenen başarıyı ve sonuçları belirler, (ii) öncelikli kategorileri belirler (örneğin yoksullar, özürlüler) ve (İH) bu noktalara doğru kaydedilen ilerlemenin gözlenebilir ve ölçülebilir olmasını sağlayacak biçimde formüle edilirler. Bu noktalar eğitim programları ve hizmetlerinin sürekli olarak gelişmesi için bir "taban" ("tavan" değil) oluşturur.

6. Zamanla sınırlandırılmış hedefler bir aciliyet hissi vererek, uygulama ve başarıya ait endekslerin karşılaştırılabileceği bir kaynak oluşturur. Toplumsal koşullar değiştikçe, planlar ve hedefler gözden geçirilip yenilenebilir. Temel eğitim çabalarının belirli toplumsal gruplar ya da nüfus katmanlarının gereksinmelerinin karşılanması noktasında odaklaşması gerektiğinde, hedeflerin bu tür öncelikli katmanlar içindeki öğrenenlerle ilişkilendirilmesi plancıların, uygulayıcıların ve değerlendirmeyi yapanların dikkatini bu grubun gereksinmelerinin karşılanmasında yoğunlaştırmalarına yardımcı olabilir. Gözlenebilir ve ölçülebilir hedefler, kaydedilen ilerlemenin nesnel olarak değerlendirilmesine yardım eder.

7. Hedeflerin sadece güncel eğilimleri ve kaynakları temel alması gerekmez başlangıç hedefleri, ilave insan, kurum ve mali kaynakların, insan gelişmesine ortak bir katkı sağlamak üzere harekete geçirilmesi için Beyannamenin sunduğu olanakların gerçekçi bir değerlendirmesini yansıtabilir. Okuma-yazma ve okullardaki kayıtlı öğrenci oranının düşük, ulusal kaynakların çok kısıtlı olduğu ülkeler, gerçekçi bir zaman çerçevesi içinde ulusal hedefleri belirlerken zorlu tercihler yapmak zorunda kalacaklardır.

8. Ülkeler 1990'lar için belirleyecekleri hedefleri aşağıda önerilen boyutlarda saptamak isteyebilirler:

· Erken çocukluk bakımı ve gelişimi ile ilgili etkinliklerin, aileye ve topluma müdahaleyi de kapsayacak şekilde, özellikle yoksul, şanssız ve özürlü çocuklar için yaygınlaştırılması

· 2000 yılına kadar ilk öğretime (ya da "temel" kabul edilen eğitim düzeyine) erişme ve eğitimi tamamlama olgusunun evrenselleşmesi;

· Belirli bir yaş grubu için belirlenen orana (örneğin 14 yaşındakilerin % 80'i) göre tanımlanmış olan gerekli öğrenme başarısına ulaşılmış ya da geçilmiş olmasına göre öğrenme başarısındaki gelişme;

· Yetişkinler (uygun yaş grubu her ülke için ayrı ayrı belirlenecektir) arasında okuma-yazma bilmeyenlerin sayısını, bu alanda, erkeklerle kadınlar arasında varolan eşitsizliği önemli ölçüde azaltmak üzere kadınların okuma-yazma öğrenmesine yeterince önem vererek, mesela, 2000 yılına kadar 1990'a kıyasla yarı yarıya indirmek;

· Gençler ve yetişkinlerin gerek duyduğu temel eğitim ve diğer temel beceri eğitimi olanaklarının, programların davranış değişimi, sağlık, istihdam ve üretkenlik üzerindeki etkileri açısından belirlenen etkinlik düzeyi de gözönüne alınarak, yaygınlaştırılması;

· Bireylerin ve ailelerin, kitle iletişim araçları, çağdaş ve geleneksel iletişimin diğer biçimleri, toplumsal hareket dahil, bütün eğitim kanallarından sunulan ve daha iyi bir yaşam, sağlam ve güvenilir bir gelişme için gerekli olan bilgi, beceri ve değerleri, davranış değişimi açısından etkili bir biçimde daha fazla edinmeleri.